Podrzecze



  • Powiat: gostyński

  • Gmina: Piaski

  • Status: Uczestnik

  • Lider Grupy odnowy wsi: Izabela Makowska

  • Koordynator gminny: Andrzej Konieczny

  • Dane kontaktowe:

    Urząd Gminy Piaski
    ul.6-Stycznia 1, 63-820 Piaski

    email: andrzejkoniecznygos@wp.pl
    tel. 509 209 718

Podrzecze (niem. Podrzetsche) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Piaski.

Wieś rycerska, własność braci Zdzisława i Stanisława Taczanowskich, położona była w 1909 roku w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie leszczyńskim.

Nazwa wzięła się od rzeki płynącej tu 4000 lat temu.

Od XII w. Podrzecze podzielone było na Górne i Dolne. Większość mieszkańców zamieszkiwała Podrzecze Dolne. Podział ten zakończył się około XVIII w. W latach 1930–1980 Podrzecze także było podzielone na Podrzecze I i Podrzecze II. Podrzecze I było mniejsze, znajdowały się tam zabudowania Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Podrzecze jest dość bogatą wsią, znajduje się tam zabytkowy pałac z około 1840 r. Pałac zbudowany dla Mikołaja Beliny-Węsierskiego na wzór zamku gotyckiego, nieotynkowany z cegły. Ostatnim przedwojennym właścicielem był Stanisław Taczanowski, kawaler maltański, jeden z odnowicieli Zakonu Maltańskiego. W XIX wieku obiekt był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany, obecnie jest nieużywany.

W 1850 roku w Podrzeczu bł. Edmund Bojanowski z Grabonoga założył ochronkę dla dzieci wiejskich. Była to mała wiejska chata, w której pracowały 3 młode dziewczyny, dało to początek Zgromadzeniu, które dzisiaj pracują na całym świecie. Obecnie znajduje się tutaj Dom Zgromadzenia Sióstr Służebniczek, składa się on z dużego domu z kaplicą im. Edmunda Bojanowskiego, przedszkola oraz domu formacyjnego, gdzie młode dziewczyny przygotowują się do życia zakonnego. Co roku w Podrzeczu odbywa się Strefa Militarna największy zlot miłośników historii militarnej.

W pobliżu dzisiejszej wsi Podrzecze zachowały się ślady słowiańskiego grodziszcza sprzed połowy X wieku. Na terenie tym odkryto ok. 100 grobów (pochodzących z okresu ok. XII wieku p.n.e.). Często kładziono zmarłemu na stos i do grobu przedmioty, którymi posługiwał się w życiu. Odnaleziono blisko 140 różnych egzemplarzy przedmiotów. Znajdowały się tam także groby zwierzęce – jest to jeden z sześciu w Polsce grobów zwierzęcych, w tym jedyne w Polsce groby koni. Jest to pod tym względem jedno z najbogatszych cmentarzysk z tego okresu w Polsce.


Związek Województw Rzeczpospolitej Polskiej
Wielkopolski Zarząd Geodezji, Kartografii i Administrowania Mieniem w Poznaniu
Wielkopolskie Wici
Program Operacyjny Zrównoważony Rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich na lata 2007-2013
Orlik 2012
Krajowe Stowarzyszenie Sołtysów

Odwiedź nas na: facebook ikona

Copyright 2013 2018 by Wielkopolska Odnowa Wsi

Realizacja: Rabanet.pl